يه چشم هميشه بايد توش اشک باشه وگرنه می سوزه...

يه دل هميشه بايد توش غم باشه وگرنه می شکنه...

يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه وگرنه اسير ميشه...

يه قناری بايد به خوش اوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه....

يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه...

يه دفتر نفاشی بايد خط خطی باشه وگرنه با کاغذ سفيد فرقی نداره...

يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سر درگمه...

يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه و گرنه فاسد می شه....

يه چشم اشک الود..يه دل غم الود..يه کبوتر عاشق.. يه قناری خوش اواز ..يه لب خندون..يه جاده

 با انتها..يه دفتر نقاشی..يه ديوار استوار..يه قلب پاک و..........

اينا همه يه جايی معنی داری ، جاييکه:

چشمای اشک الودت رو من پاک کنم...

دل غم الودت رو من شاد کنم...

شنونده اواز قشنگت من باشم...

لبای کوچيکت رو من خندون کنم...

انتهاي جادت من باشم ....

نقاش دفتر خاطراتت من باشم...

پاکی قلبت رو با سلامت عشقم معنی کنی...